Poddaję się!
Silence, nie zabijaj mnie!
Nie będę już polował na bandytów, nawet jeśli nagroda będzie wysoka.
Przysięgam
Niech to diabli! Moje ręce! Zrujnowałeś moje ręce!
Idziemy!
Nawet martwi łowcy nagród mnie przerażają.
Przybyłeś na czas. Weź to, zasłużyłeś.
Te skurwysyny zawsze robią na nas zasadzkę kiedy idziemy dolinę, aby zdobyć trochę żarcia.
Wiedzą, że długo nie wytrzymamy bez jedzenia.
Jeśli dalej będziemy się bronić, to nagroda za nasze głowy wzrośnie i będziemy mieli masakrę.
Mógłbyś mi przynajmniej podziękować. Ten gość prawie do nas strzelił.
Uwierz mi, twoja kula była bezużyteczna.
Bez kciuka ten skurwiel nie mógłby nawet dotknąć broni, już nie mówiąc o strzelaniu.
To dlatego Silence go nie zabił. A w dodatku było to w samoobronie.
Wiedział, że na niego czekali, ale jak zwykle był szybszy.
Czemu ktoś ma nas bronić? My też mamy spluwy.
Jedźmy do miasta i pokażmy tym cholernym łowcom nagród.
My albo oni... Tak to się zapewne skończy.
Przyjaciele, posłuchajcie mnie: Wielu z nas nie jest niczemu winnym.
To nie uczciwe, że za nasze głowy oferują nagrodę.
Nowy gubernator obiecał amnestię.
-Musimy się opierać łowcom do tego czasu. -Poddaję się.
Pojadę do miasta. Lepiej będzie jak mnie złapią.
Poddam się.
W więzieniu jest ciepło...
Czekaj, pojadę z tobą.
Ja też pojadę.
-Poczekają na amnestię w więzieniu! -Jeśli dożyją do tego czasu.
WIELKI SILENCE
Miguel!
-Mamo, gdzie jest prawnik? -Tam.
Nie mogłem już dłużej wytrzymać. Ale nic innym nie powiedziałem.
Skorzystałem z twojej rady.
Mądrze postąpiłeś ufając prawu.
Cieszę się, że mi pomogłeś.
Nie, zaraz... co robisz?
Mamo!
Miguel!
Miguel...mój synu!
Musi pani zrozumieć, w ten sposób zarabiamy na życie.
Zaprowadzę go prosto do szeryfa.
Całe szczęście, że twarz jest nieuszkodzona. Wciąż można go rozpoznać.
Chodź Tigrero po naszą kasiorę.
Nagroda jest w całości twoja. Ja po prostu byłem w pobliżu.
Złapię pozostałych dwóch i wszyscy będą zadowoleni.
Ale uważaj, zabili już pięciu z nas.
Amnestia zapoczątkowała zaostrzone łowy.
Trzeba natychmiast z tym skończyć.
-Dokładnie gubernatorze, ale... -Ale?
Łowcy nagród to ludzie, którzy postępują zgodnie z prawem.
Poza tym kontrolowanie tak wielkiego obszaru wcale nie jest łatwe dla jednej osoby.
Ale dla ciebie jest łatwe, szeryfie.
Jesteś drugim najlepszym strzelcem w tym stanie czy nie?
Dokładnie. Ale tylko dlatego, że udało mi się unikanie tego najlepszego.
Kontynuuj swoją pracę. Wyborcy muszą znów uwierzyć w prawo i porządek.
Musimy na zawsze zakończyć erę "Dzikiego Zachodu".
Bandyci, łowcy nagród i szeryfowie zjednoczą się w lepszym świecie.
W świecie, gdzie...
Gubernatorze, uwolniłby pan nawet mordercę prezydenta przed wyborami.
Co ty mówisz szeryfie? Nie wiem o co ci chodzi.
O nic. Czasem po prostu głośno myślę.
-Dobry żołnierz nie myśli. Tak jest. Żadnych myśli, tylko rozkazy.
Jedź do Snow Hill...
Utah.
Starczy! Przestań!
Tigrero, uwierz mi! Ja naprawdę nic nie wiem.
-Powiedz mi najpierw, gdzie mogę go znaleźć. -Nie znam go.
Znasz go bardzo dobrze, był razem z tobą w górach.
Nie wiem dokąd pojechał. Puść mnie! Błagam cię!
Nie znam go.
Skończ z tym!
Tigrero, uwierz mi!
Nic nie wiem! Nic nie wiem!
Nie kłam. Cokolwiek powiesz i tak się dowiem.
W młynie,
poza miastem,
tam gdzie mieszka jego żona. Jest uzbrojony.
Wielkie dzięki.
Jestem zmartwychwstaniem i jestem życiem.
Ci, którzy we mnie wierzą, żyć będą wiecznie. Amen.
Jeśli czekasz na dyliżans, będziesz potrzebował dużo cierpliwości.
Śnieg zasypał góry. Spóźni się.
Podać coś ciepłego, gdy będziesz czekać?
Dziękuję, za chwilę podam.
Znam cię, nieznajomy.
Pomagasz słabym w potrzebie.
Twoja broń pomszcza niewinnych.
Mój syn też był niewinny.
Zabili go tak samo, jak wielu innych.
Błagam cię, abyś go pomścił.
Jeden z jego zabójców wyjechał, ale drugi wciąż jest w mieście.
Mogę ci jedynie zaoferować konia Miguela za śmierć jego zabójcy.
Zabij go, pomścij śmierć mojego syna!
W ten sposób uratujesz innych nieszczęśników od śmierci.
Tak, wiem.
Niektórzy z nich dostają nagrody o wartości 5000 dolarów.
Dla przykładu, mój przyjaciel Tigrero zawsze...
odkłada gdzieś swoje pieniądze. Ale z tym całym śniegiem...
możesz sobie łatwo odmrozić tyłek.
Cały czas jem, a i tak jest mi zimno.
Lekarz...
powiedział, że to może być krew.
Chciał ją zbadać,
ale nikogo nie dopuszczam do mojej krwi.
Masz rację Charly. To przynosi pecha.
Dokładnie.
Zamknij drzwi, bo jest zimno!
Powiedziałem, żebyś zamknął. Bo jak zawsze...
wpuszczasz zimne powietrze. Słyszałeś mnie?
Zamknij te drzwi albo cię zabije.
Charly, uspokój się. Niebezpiecznie jest mu grozić.
Ja nie grożę, szeryfie, ja strzelam. Zamknij te pierdolone drzwi!
Zamknij...
-Co teraz? Aresztujesz go? -Nie, to Charly pierwszy wyciągnął broń.
Nieznajomy strzelił w akcie samoobrony.
Prawo nie może go w takiej sytuacji osądzić.
Być może. Ale musisz sięgać po broń szybciej niż diabeł.
Może to był wcielony diabeł.
Marnujesz swój czas. Mojego męża tu nie ma.
Wiem, ale nie ryzykuję swojej skóry dla 1000 dolarów.
Kiedy mnie zobaczy, pozostanie spokojny. Przyprowadź go do mnie.
Nie zrobię tego, a teraz odejdź!
No dalej, rusz się!
Jeśli kochasz swoją żonę, to się pokaż!
Ruszaj!
Chcę ciebie żywego.
I tak dostanę nagrodę.
Więc czemu się boisz?
Wyjdź i poddaj się!
Ty zgniła kupo mięcha.
Wyrzuć swoją broń i podnieś ręce do góry.
A teraz idź i przykryj swojego eks-męża śniegiem.
Żeby pozostał świeży.
Nie może zostać pochowany, dopóki nie dostanę pieniędzy.
Tylko o tym nie zapomnij.
Był wiele warty.
Co za czasy!
Kolorowy jest więcej warty od białego.
Pomocy!
Mój mąż został zamordowany! Pomóżcie mi!
Szefie, został tu przyprowadzony.
Pauline...mój boże, biedactwo!
-Musisz być silna. -Nie płacz!
Pollicut!
Ty cholerny oszuście! Siedzisz sobie w ciepełku...
Kiedy ci nieszczęśnicy giną z twojej winy!
To ty, cholerna kanalio...
zyskujesz na nagrodach wyznaczonych za czyjeś głowy.
Ten człowiek był kryminalistą. Nie dostał niczego, na co by nie zasłużył.
To nie musi się odcisnąć na Pauline. Może wszystko dostać ode mnie.
Ty świnio!
Prędzej wolałaby mieć do czynienia z wściekłym psem niż z tobą!
Ruszaj!
No dalej, ruszaj się!
Dalej, dalej, do przodu.
Psia krew.
No dalej, ruszaj się!
Głupie zwierzę!
Idź!
Jestem nowym szeryfem.
Nie mam pieniędzy.
Nada dinero!
Jeśli zamierzacie mnie zabić, wszyscy będziecie wisieć.
Jeśli któryś się ruszy, to go zastrzelę.
Tak łatwo mnie nie dostaniecie.
Szeryfie, twoja strzelba zamarzła.
Jesteśmy na tyle doświadczeni, aby utrzymać ciepło naszych broni...
i wiem jak ich używać.
Jeden fałszywy ruch a rozwalę ci łeb!
Nie bój się, nie zamierzamy cię zabić.
-W takim razie czego chcecie? -Twojego konia.
Co? Jest was tak wielu. Na co wam się zda jeden koń?
Na steki.
Zaspokoi nasz głód na tydzień.
-Przenieś się do mnie, jeśli chcesz. -To nie pomoże.
Chcę tylko jednego:
zemścić się, nawet kosztem swojego życia.
Za twojego męża była wyznaczona nagroda, a to za sprawą Pollicuta.
Nie dając mu żadnej pracy praktycznie zmusił go do kradzieży.
Może i masz rację, ale prawdziwym zabójcą jest Tigrero.
Chcę jego życie za życie mojego męża.
Jest pewien człowiek, którego nawet łowcy się boją.
Nazywają go Silence...
ponieważ towarzyszy mu cisza i śmierć.
Jesteśmy spóźnieni.
Hej! Zatrzymaj się!
Tam ktoś jest.
Jestem szeryfem.
Muszę stąd uciekać.
Nieważne dokąd zmierzasz, najpierw zabierz mnie do Snow Hill.
-Nie jedziemy w tą stronę. -Nie obchodzi mnie to!
Zabierzcie mnie Snow Hill! Natychmiast!
Wybaczcie to zboczenie z trasy, ale muszę jechać do Snow Hill.
To pilne.
Jestem nowym szeryfem.
I jakby tego było mało,
jest tam teraz kurewsko zimno.
Wiem, co sobie myślisz.
Że administracja wysyła teraz ludzi piechotą.
Ale...wcześniej nie musiałem iść.
Ale bandyci zabrali mi konia, żeby go zjeść.
Odepnij konie i je zmień.
Kiedy zacznie się zamieć, to utkniemy.
Pomóż mi w noszeniu. Później kupię ci drinka.
Wezmę sobie większego.
Jaki on ciężki!
Dalej, ciągnij!
Poszło!
Hej ty!
Nie możesz przewozić zmarłych w ten sposób. Są na to specjalne przepisy.
Jestem nowym szeryfem Snow Hill.
Poznałem po gwieździe. Ale prawdę mówiąc wyglądasz jak farmer.
Ale z tą gwiazdą wyglądasz jak farmer, który udaje szeryfa.
Dalej!
Co to za klaun z czapką księdza i damskim futrze?
To Tigrero. Lepiej się go szybko pozbyć.
-Dzięki. -Żaden problem.
Poczekaj!
Chciałbym odświeżyć leciutko twoją pamięć.
Zmarli mogą być jedynie przewożeni w drewnianych lub metalowych trumnach.
Według paragrafu 15...
-To nie są zwykłe ciała. -Nie są?
W takim razie jakimi są?
Dwóch bandytów, których zlikwidowałem i właśnie wiozę do Snow Hill.
Chcę wreszcie dostać za nich nagrodę, zanim zgniją.
Jeśli mi wybaczysz...
Czterech jest na listach gończych. To są ci z dachu?.
Drugi i trzeci.
Jeden już jest w mieście. Zostanie pochowany, jak tylko wypłacą nagrodę.
Prawo chce ich żywych lub martwych. Wygląda na to, że ty wolisz martwych.
Żywi są drożsi. To dlatego prawo przyjmuję tą drugą opcję.
Poza tym to by się stało zbyt niebezpieczne. Ci ludzie są przeciwko Bogu i całemu światu,
przeciwko duchowi, prawu i porządkowi. Oni naprawdę należą do cmentarza.
Poczekaj, proszę!
Co się stało?
Muszę załadować jeszcze jednego.
-Pomóż mi, sam sobie nie poradzę. -Co on teraz robi?
Chodź tutaj!
No dalej, podnieś go do góry!
Zająłem się tym jednym dwa dni temu. Zimno dobrze go zakonserwowało.
Jest warty jedynie 500 dolarów, ale to zawsze coś.
Co chcesz, pieniądze to pieniądze. Musisz się zabezpieczyć na starość.
Kto wie, czy pożyjesz tak długo aby to zobaczyć.
Pewnego dnia spotkasz kogoś, kto wyciągnie broń szybciej od ciebie.
Ten dzień będzie przyjemny. Bardzo przyjemny.
Chodź, dyliżans przyjechał!
Do zobaczenia przyjacielu. Może wtedy będziesz bardziej rozmowny.
Oto twoje siodło.
Myślałem, że Snow Hill będzie trochę większe.
Jeśli dalej będzie tak padać, to tak się stanie. Do jutra będzie jeszcze mniejsze.
Ten człowiek z koniem...
-Chcę wiedzieć dokąd zmierza. -W porządku.
Nie pozwól, aby twój kapitał leżał na ziemii.
Zakop go lub zabierz do domu, kapujesz?
Jeśli zapłacisz mi teraz, będzie twój.
Ja? To ostatnio rzecz jakiej mi trzeba.
Myślisz, że jestem tutejszym właścicielem zakładu pogrzebowego?
Nie podoba mi się ani twoja twarz ani maniery.
Więc lepiej bądź przygotowany albo skończysz jak oni.
Dobry wieczór szeryfie. Witaj w Snow Hill.
Jestem olśniony twoimi manierami.
A kim ty do diabła jesteś?
Nigdy nie zgadniesz. Nazywam się Edwin Pollicut.
A to jest mój sklep.
Na pewno mówiono panu moje imie, kiedy był pan ty wysyłany.
Przepraszam. Jesteś aż tak ważny? Czym się zajmujesz poza branżą sklepikarską?
Jestem sędzią w tym mieście. Będziemy pracować razem.
Więc zakończmy ten interes. Zapłać mi nagrodę i już mnie nie ma.
Jak dla to jest już zakończony.
Przyjdź jutro do mojego biura, a dostaniesz zapłatę.
Tak, to do mnie. Wejdź do środka.
Inaczej sobie ciebie wyobrażałam.
Ale to nie jest takie istotne...
Proszę, usiądź.
Poprosiłam cię tutaj, abyś zabił pewnego człowieka.
Ile to kosztuje?
Przynajmniej mi odpowiedz.
Nie potrafisz mówić?
Przepraszam.
Nie pomyślałam...
"1000 dolarów. Kim on jest?"
Jutro albo najpóźniej za dwa dni będę miała pięniądze.
Po prostu potrzebuję trochę czasu.
Nazywa się Tigrero. Jest łowcą nagród. Był z tobą w dyliżansie.
Zabił mojego męża.
Także za 1000 dolarów.
Nie. Jeśli mam go zabić powinieneś wyznaczyć nagrodę za jego głowę.
Powinieneś to zrobić za darmo.
To leży w twoim interesie. Jest wrogiem łowców nagród.
Znam go. To marzyciel, który chce zmienić świat za pomocą spluwy.
Jego metody są wspaniałe. Wyciąga broń jako drugi...
ale strzela jako pierwszy. Ale pewnego dnia będzie wąchał kwiatki od spodu.
Chce cię zabić.
Pauline go tu wezwała. Zmierzy się z tobą.
Nie wyrządzi mi żadnej szkody. Ten łowca kciuków...
nie zabije mnie w samoobronie.
Może już cię szuka.
Lepiej weź sobie szybko do łóżka tą murzynkę, ty głupcze.
Pozbyłem się już dla ciebie jej męża, czego jeszcze ode mnie chcesz?
Jeśli szukasz sobie zabójcy, to czemu nie poszukasz wsród swoich ludzi.
Jutro przyjedzie kilku moich kumpli.
Zaostaniesz dziś tutaj.
Tak żeby nikt cię tu nie widział.
Łóżko jest pod schodami. Dobranoc.
Udowodnij swoją niewinność. Nie możesz ich zabić.
Zrób to dla swojego syna!
Gordon, wyłaź. Te szeryf. Opór jest bezcelowy.
Lepiej idź do więzienia
albo udamy się twoim śladem.
Za twoją głowę jest wyznaczona nagroda. Poddaj się prawu.
Wyrzuć swoją broń!
Dobry adwokat może udowodnić twoją niewinność.
W porządku szeryfie, poddaję się.
Mamo! Mamo!
Chłopiec nas zdradzi.
Nie.
Już nic więcej nie powie.
Najpierw ciała, potem kasa. Taka jest zasada.
Prawo rząda niezbitego dowodu,
dlatego Tigrero zawsze pokazuje ciała, które gwarantują mu nagrodę.
Dokładnie tak, jak wymagają tego zasady.
To może być prawda, ale dlaczego się w to mieszasz?
Jako finansista, masz mi tylko wypłacić pieniądze, abym mógł mu zapłacić.
Dokładnie tak, ale należy mi się 25% tych pieniędzy.
Mały przychód, zagwarantowany przez stan.
Wszystko tak, jak mówi prawo.
Oczywiście w gotówce bez żadnych zbędnych formalności, czyż nie?
Jak dla mnie, to od razu mu zapłać i pozbądź się tych ciał!
Strasznie śmierdzą.
To będzie...
dwa razy 500...
i dwa razy po 1000.
Razem 3000.
Na zewnątrz jest tylko trzech. Dlaczego płacisz mu za czterech?
-Czemu cztery nagrody? -Bo...tam jest czterech.
Ale tu jest tylko trzech.
Zostawiłem jednego tutaj, ale jego żona już go pochowała.
-Wszyscy tutaj o tym wiedzą. -Tak, to prawda.
To się nie zgadza z regulaminem. Tak jak powiedziałeś wcześniej:
najpierw ciała, potem pieniądze, ale tak to nie wygląda.
Przyjrzę się temu bliżej, a do tego czasu pieniądze zostają skonfiskowane.
Przesłucham wdowę i rozpocznę śledztwo.
A potem napiszę raport do gubernatora.
Przekaże to ludziom na właściwych stanowiskach, aby się tym zajęli.
Czy nie to miałeś na myśli?
"Wszystko tak, jak mówi prawo."
Całkiem zimno, nieprawdaż?
Jeśli dalej tak będzie, to chyba wrócisz do Afryki.
Przepraszam, nie miałem tego na myśli.
Ehmm... Pauline.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Chcesz coś kupić?
Tak właściwie to nie bardzo chcę kupować, bardziej chodzi o sprzedaż.
-Czego konkretnie? -Mojego domu.
Jest wart minimum 5000 dolarów.
Sprzedam go za 1000. Wiem, że lubisz dobre tranzakcje.
Chodźmy tam.
-Zajmij się sklepem. -W porządku szefie.
-Mogę wiedzieć, na co ci te pieniądze? -Nie.
Więc...
Już wiem, na co ci one.
-Wykfalifikowani mordercy są drodzy. -To moja sprawa.
Jesteś zainteresowany moją ofertą?
Nie, Pauline.
Nie jestem taki, jak myślisz. Nie wezmę udziału w twojej zemście.
Nie... chcę ci pomóc.
Idź do diabła.
Nieźle mój przyjacielu, ale mogłoby być lepiej.
O co ci znowu chodzi?
A tak, słyszałem już o tym.
Pewnego rodzaju ulepszona broń, ale niezbyt celne narzędzie.
Dobra moc. Cholernie dobra.
Zastanawia mnie, czego taki strzelec jak ty tutaj szuka.
Jesteś jednym z tych cholernych łowców nagród?
Odpowiadaj, gdy cię pytam. Jestem tutaj szeryfem.
Kim jesteś? Skąd pochodzisz?
Jak długo tu zostaniesz?
Jeśli myślisz, że możesz grać cwaniaka, to się grubo mylisz.
Odpowiesz mi czy nie?
Nie może odpowiedzieć. Jest niemową.
Ehhh, mogłeś mi coś powiedzieć. To znaczy...
Wyjaśnić w jakiś sposób...
Posłuchaj...
Powiedz mi coś.
Słyszałem, że pochowałaś swojego męża,
po tym jak zabił go łowca nagród.
Więc...
-Czy to prawda? -Tak.
-Jak się nazywał? -James Middleton.
-Nie, chodzi mi o łowcę. -Tigrero.
-Przebijam. -Pas.
-No to wygrałem. -Niezła gra.
Gramy dalej, chcę jeszcze jednej szansy. Podwójmy zakłady.
Oczywiście, że jest zimno. Ogień zgasł.
Nie miej złudnych nadzieji. Dzisiaj już ze mnie nie wyciągniesz żadnych pieniędzy.
Właściwie to obiecałeś nam "wielką kasę" w Snow Hill.
W rzeczywistości tutaj nie ma nawet cienia bandyty.
Daj spokój, Schulz.
Te bandziory są w potrzasku, wkrótce głód zmusi ich do podróży do miasta.
Będzie ich tak wielu, że skończą ci się naboje.
Co za zimno!
-Potrzebujesz zapałki? -Dzięki.
Salute!
Mogę przedstawić moich przyjaciół?
Nie zależy mi zbytnio na tym,
aby wiedzieć kim są twoi przyjaciele.
Oto pieniądze.
To naprawdę miło, że przejechałeś tą całą drogę, żeby mi zapłacić.
Nie jestem miły. Po prostu chcę, abyście jak najszybciej się stąd wynieśli.
Ale to jest sprzeczne z moimi planami.
Powietrze jest bardzo zdrowe, lubię perspektywy... a nawet szeryfa.
Perspektywy zmienią się bardzo szybko.
A powietrze może być niezdatne do wdychania dla każdego z was.
Whiskey.
Nie mogłam zdobyć pieniędzy. Nie mniej jednak chcę zemsty.
Nie znaczy to wcale...
że masz zrobić to za darmo.
Jest ktoś, kto natychmiast zapłaciłby mi pieniądze.
Nawet więcej niż trzeba. Ale rząda on...
cóż...
Możesz sobie chyba wyobrazić, że ta cena jest zbyt wysoka.
Ale jestem gotowa ją tobie zapłacić.
Teraz, przed lub po... Wszystko jedno kiedy.
Pasuję.
Tigrero, czy ty zawsze wygrywasz?
Na koniec twoi przyjaciele będą siedzieć dookoła tylko w pidżamach.
Ale uważaj, bo sam możesz sobie załatwić pidżamę, tylko że drewnianą.
W twojej cholernej dziedzinie powinieneś być przygotowany na wszystko.
Każda profesja ma swoje zasady i swoje zagrożenia.
I te zasady będą przestrzegane. Zrozumiano?
Inaczej poubieram was w drewniane pidżamy.
Kupisz mi piwo?
Nie, jeśli mam dłużej zostać muszę się wyrzygać.
-Wyjdźmy więc na zewnątrz. -OK.
-Zaczynam. -W porządku.
200.
-Zwiększam do 300. -Podtrzymuję
Dobrze.
Ja też.
Czekam.
Jeszcze raz.
Ile kart?
Dwie.
Daj mi trzy.
Dla mnie dwie.
Dwie karty.
Daj jedną.
200 dolarów.
-Odpadam. -Ja też.
300 i gramy dalej.
Pasuje.
Ja też.
500 dolarów.
Słuchaj niemowo, masz nadzieję, że pierwszy wyciągne broń, czyż nie?
To twoja metoda. Wiem o tym.
Ale nie ze mną te numery. Mnie nie oszukasz.
Jeśli ktoś wyciągnie broń pierwszy, to będziesz to własnie ty.
Na mnie nie masz co liczyć.
Daleko do tego.
Ponieważ nie zamierzam ryzykować...
Jack, odepnij mi pas.
Właściwie to myślę...
że dzisiaj jest mój szczęśliwy dzień.
Bolało cię?
Jesteś aresztowany Tigrero. Gdyby nie ja, to byś strzelił.
-Nie możesz mnie uwięzić. -Właśnie, że mogę.
-A co jeśli zapłacę kaucję? -Wynosi 100 dolarów.
Moje pieniądze są tam na stole do pokera. Jest tam 3000 dolarów, które mi dałeś.
To już nie śa twoje pieniądze. Zostały skonfiskowane.
Daj mi pieniądze. 2000 jest dla ciebie.
Bardzo dobrze, próba łapówki. To zwiększa kaucję do 5000 dolarów.
Boli cię, że zabijam bandytów. Robisz dokładnie to samo.
To co innego. Robię to, czego rząda prawo.
-A to znaczy? -Nie morderstwo, tylko kara.
Śmierć bandyty nie powinna być interesem, tylko przestrogą.
-Amen. -Zamknij się.
Szeryfie, to są rzeczy Tigrero. A to są pieniądze ze stołu.
Dziękuję. Jesteś bardzo dbała, Regine.
-Mogłabyś... napić się ze mną kawy. -Z przyjemnością. Pójdę zaparzyć.
Tak człowiek jak pan powinien zawsze być obsługiwany przez taką kobietę jak ja.
Jesteś naprawdę bardzo miła.
Byłoby miło, gdybyś czasem podawała mi kawę.
Przeważnie Regine obsługuje innych klientów.
Z jej kształtami mogłaby zadowolić cały zastęp szeryfów.
Nie mów tak do kobiety.
Najmocniej przepraszam!
Rządam natychmiastowego zwolnienia tego człowieka.
A to dlaczego?
Jest to żądanie mieszkańców Snow Hill. Ci panowie ich reprezentują.
-A kaucja? -Zapłacę ją.
Wolność tego człowieka tyle dla ciebie znaczy?
W górach jest cała masa bandytów, którzy tylko czekają na amnestię.
Łowcy nagród bronią nas przed nimi.
-To mój obowiązek. -Ale pojawiło znacznie więcej problemów.
Wśród zabitych znajduje się Klaus Schulz.
Jego brat Bodo jest najlepszym strzelcem w całej Nevadzie.
Nie znajdzie spokoju, dopóki się nie zemści.
W skrócie szeryfie:
Jeśli nie uwolni pan Tigrero, zrobią to jego przyjaciele,
a to wszystko prowadzi do... poważnych kłopotów.
To ty tak twierdzisz... Posłuchajcie mnie wszyscy:
Nic się nie stanie.
Ci bandyci, których się tak boicie, to tylko banda głodnych żebraków.
Wystawcie wóz z jedzeniem na dworzu a zostawią was w spokoju.
A jeśli chodzi o Bodo Schulza...
Jeśli chce on uwolnić Tigrero, to będzie to musiał zrobić z więzienia Tonota.
To tam właśnie go zabieram.
Szefie! Nadjeżdzają bandyci, a szeryf wywozi Tigrero z miasta.
Nasz bohater grozi nam nazwiskiem Bodo Schulza. To tylko jego głupia gadka.
Bodo nawet nie może wiedzieć, że jego brat został zamordowany.
A bandyci? Już jadą w tym kierunku.
Bezużyteczne gadanie. Róbcie, co wam mówię a nic złego się nie stanie.
Włóżcie jedzenie do powozu i wystawcie przed wjazd do miasta.
Ci, których brzuchy są pełne, nie muszą kraść.
A wy zostańcie w swoich domach, zrozumiano?
Jedziemy, naprzód.
Niewiarygodne. Teraz musimy karmić kryminalistów chlebem.
Kiedy powróci tutaj prawo i porządek...
Jak już zostaniesz powieszony.
Czy ten skurwysyn jest ciężko ranny?
Tak mi się wydaje. Stracił dużo krwi.
Mam nadzieję, że wkrótce wykituje.
-Gdzie on jest teraz? -W domu murzynki.
Zbyt wolno poruszamy sie naprzód.
Twój cichy przyjaciel może nas śledzić i zabić mnie od tyłu.
Niemowa jest ranny i nie mógł by strzelić nawet w zasadzce.
Ale ja ciągle się martwię. Jedźmy drugą stroną rzeki.
Niech ci będzie. Najważniejsze żebym dostarczył cię do więzienia.
Popatrz szeryfie.
Bandyci! Szybko, zdejmij mi kajdanki.
Kajdanki zostają.
Ci ludzie są po prostu głodni. Uśmiechaj się tak, jak gdyby nic się nie stało.
Cholerny morderca.
Dzisiaj moja broń jest ciepła jak sami możecie zobaczyć i działa dobrze.
Posłuchajcie mnie przyjaciele.
Niedługo nadejdzie amnestia. I wszyscy będziecie mogli wrócić do domu.
Więc nie stwarzajcie żadnych problemów.
W mieście czeka na was jedzenie.
Jedźcie do Snow Hill i napełnijcie swoje brzuchy.
Ale oszczędźcie nam tym razem koni. Tym razem mogą być dla was wyjątkowo niestrawne.
-Czy jedzenie naprawdę tam jest? -Daję wam moje słowo.
Wracajmy szeryfie.
Poczekamy na nich i wykończymy ich przy powozie z jedzeniem.
Pojedynczo są niewiele warci, ale zebrani do kupy stanowią dobry interes.
Przeważnie nie biję swoich więźniów,
ale jeśli dalej będziesz tak gadał, to zmusisz mnie do zmiany zdania.
Propozycja wyszła prosto z serca.
Uratowałeś moją skórę, więc chciałem się odwdzięczyć.
Posłuchaj mnie.
Jeszcze jedno słowo, a pożałujesz.
Mój mąż był dobrym człowiekiem.
Był oskarżony o kradzież, gdyż próbował o nas zadbać.
Pollicut wyznaczył nagrodę za jego głowę.
Miał nadzieję, że zostanę jego kochanką.
Ale się pomylił.
Pauline!
Zbieramy jedzenie dla bandytów.
Wszyscy powinni się dołożyć. Masz coś na zbyciu?
Zaraz poszukam.
Dobrze, ale pospiesz się. I największe podziękowania dla Silence'a...
Po prostu weź wszystko...
Ludzie jak ty nie są już więcej potrzebni.
-Chcesz znieść łowiectwo nagród? -Nie, ale przestępstwa tak.
Ameryka musi być rządzona przez sprawiedliwość, a nie przemoc.
Wiesz co, szeryfie...
Co?
Twoje prorocze zdolności są warte odrobiny oklasków.
Jak tylko zawiśniesz na szubienicy, będę bił brawo.
-Potrzebuję krótkiej przerwy. -Po co?
Muszę się odesrać. Ale kajdanki...
W porządku.
Dzięki szeryfie.
Idź i pospiesz się.
Na prawdę nie mógłbym już dłużej wytrzymać.
Nie chcę czekać zbyt długo, zrozumiano?
-I jak Tigrero, skończyłeś? -Proszę, jeszcze chwilę.
Jesteśmy już bardzo spóźnieni.
Chcę przejechać przez lód, zanim się ściemni. Nie lubię podróżować w nocy.
Odzyskam trochę czasu.
Ręce do góry szeryfie!
Tigrero, nie wygłupiaj się! Za zamordowanie szeryfa dostaniesz wyrok śmierci!
Tylko idiota by to zrobił! Dlatego skończysz pod lodem,
a ja będę dalej podążał według dobrej, starej zasady silniejszego.
Spokojnie przyjaciele. Od kiedy wilki jedzą siebie nawzajem?
Hej Tigrero! Kto ci założył łańuch?
Najbardziej sympatyczny szeryf w tej okolicy.
Dalej, uwolnicje mnie.
A tak... szeryf z Snow Hill. Zasyfiały bufon.
Tym właśnie był. Teraz już nie jest taki zasyfiały.
Zafundowałem mu przyjemną kąpiel. Już nie wyszedł na powierzchnię.
Nie umiał pływać. Niech jego dusza spoczywa w spokoju.
Teraz my jesteśmy prawem w Snow Hill.
Możemy znów pracować w spokoju.
Wiem o świetnym interesie, który jest całkowicie legalny.
Spotkałem po drodze bandytów. Właśnie zmierzają do miasta.
To wystarczy, aby ich zaskoczyć, a my pozbędziemy sie wszystkich na raz.
A w Snow Hill ktoś na nas czeka...
ktoś, kogo z przyjemnością zabijesz:
niemowa,
który lubi odstrzeliwać kciuki.
Jeśli martwy szeryf za tym stoi, wolałbym poczekać.
Wiesz już o tym, że ten niemowa zastrzelił twojego brata?
Klausa?
Nawet... nie miał wystarczająco czasu aby się bronić.
Idziemy.
Nie!
Zostaw mnie w spokoju.
Tchórz!
Nie!
Popatrz na tą rękę!
Pamiętasz?
To kiedyś była normalna ręka. Teraz już nie mogę używać broni.
Ale do tego co zamierzam, nie będę potrzebował broni.
Nie! Pomocy!
Pomocy!
Moje kochanie!
Pauline!
Tigrero przybył do miasta z pięcioma innymi ludźmi.
Szukają Silence'a.
Słyszałaś? Musicie uciekać!
Przeczekajcie w jakimś bezpiecznym miejscu! Jeśli was znajdą, to was zabiją.
Ale on jest ranny. Nie może się zbyt dobrze poruszać.
-Musimy go gdzieś ukryć. -Błagam cię, pomóż mi!
Tigrero!
Niemowa zabił Pollicuta. Jest w domu murzynki.
Idź tam i zabij go.
Zemścij się.
Stój w miejscu Tigrero! Jeden ruch, a cię zastrzelę.
Wyrzuć broń dziwko, albo poślę cię tam, gdzie twojego szeryfa.
Ty parszywy tchórzu, zabiłeś go!
Widzieliście, strzeliła pierwsza.
Szukajcie niemowy, musi gdzieś tu być.
No dalej! Musicie go znaleźć.
Ani żywej duszy.
Tutaj też nie.
Przeszukaliśmy wszystko - dom jest pusty.
Musimy go znaleźć.
Bandyci są blisko! Niedaleko miasta.
Jedźmy więc! Z niemową rozprawimy się później.
Zamierzam ostrzec tych ludzi za nim wpadną w zasadzkę.
A ty pozostań w ukryciu.
Dalej przyjaciele. Jedzenie tam jest. Szeryf mówił prawdę.
Nie strzelajcie.
Jeśli chcemy niemowę, potrzebujemy ich żywych.
Poddajcie się! Jesteście otoczeni!
Wyrzućcie swoją broń albo was zabijemy.
Dalej, ruszcie się!
Szybko!
Wszyscy na ziemię! Tyłem do lufy.
Chcę, żeby Silence tu przyszedł...
na "spłatę długu".
Jeśli uda mu się mnie zabić,
jesteście wolni.
Moi przyjaciele się zgodzili.
Moje życie za życie pozostałych.
Powiedz mu to! Wiesz gdzie on jest?
Przybyłam za późno.
Próbowałam, ale... Tigrero ich otoczył.
Wciąż żyją, ale są w potrzasku jak zwierzęta.
Kiedy wracałam, Tigrero mnie złapał.
I powiedział, że jeśli nie wrócisz na "spłatę długu", to pozabija zakładników.
Ale...
nie powinieneś tam iść. To na pewno jest zasadzka.
Jesteś rany a ich jest sześciu.
Sam jesteś bezbronny...
przeciwko przemocy.
Ucieknijmy, odejdźmy razem.
Nie chcę, żeby cię zabili. Kocham cię.
Dalej, na co czekasz?
Skończ już z tym.
Zabij nas wszystkich. Silence nie przyjedzie.
Zabij nas, morderco!
Jest tutaj.
Nie!
Ty tchórzu.
Nie, miej litość! Nie chcemy umierać.
Musimy zdobyć nasze pieniądze z nagrody.
Zdobędziemy je później.
Wszystko tak, jak mówi prawo.
Masakra z 1898 - roku wielkiej zamieci - doprowadziła do publicznego potępienia łowców nagród,
którzy dla pieniędzy dopuścili się okrutnego mordu pod przykrywką prawa.
Przez wiele lat w Śnieżnym Wzgórzu wisiała tabliczka z tym oto napisem:
"Buty mężczyzn mogą przez 1000 lat wzbijać kurz tego miasteczka.
Ale nic nigdy nie zmaże krwi biednych ludzi, którzy tu zginęli.